تبليغاتX
شعر و ادب
 

برف که می آمد

یک صدا به ساز آدم برفی می رفتیم

دختر ها یکریز برف می آمدند و

                                      می ساختیم

 

از شکم های گنده شروع می شد...

گردن گم در سر شانه ها

ویک کپه ی درشت و سبک به نام سر

 

یکی کلاه به سرش می گذاشت

یکی ذغال چشم

یکی سبیل

یکی سیگار به دهانش می داد

 

سال های سال بارید و

                          آدم برفی ساختیم

سال های سال می بارد و

                            کودکان مان می سازند

 

یکی نیست که بگوید

چرا همه ی آدم برفی ها مردند ؟! 

 

  

+ نوشته شده توسط جلیل قیصری در شنبه بیست و دوم دی 1386 و ساعت 18:30 |